برای جستجو کافیست کل یا قسمتی از عبارت مورد نظر خود را وارد نمایید و بروی دکمه جستجو کلیک کنید

	Enter your search terms Submit search form
	ALL Blogs

درجه بندى در چين و ژاپن

 سيستم »وى چى« يا »وى كى« در سلسله‏هاى شمالى و جنوبى در چين قديم مرسوم بوده، بقدرى كه حتى امپراطوران به »وى چى« علاقه‏مند بوده و آنرا انجام ميدادند و اين در بين مردم عادى بخصوص در طبقات بالاى اجتماعى نيز مرسوم بوده است. با توجه به تاريخ »چى« و تاريخ سلسله جنوبى ليانگ امپراطور »وو« براى حمايت از علاقه‏مندان »وى چى« قوانين و مقررات خاصى را وضع نمودند، كه 9 درجه بندى استاندارد از ابتدا تا بالاترين را داشته است.

 امروزه آن چيزى كه در ژاپن امروزى مرسوم است از چين كهن گرفته شده و همين درجه 9، آخرين و بهترين درجه ميباشد. »درجه در چين، 9 ضعيف‏ترين و درجه 1 بهترين درجه محسوب مى‏شود بطوريكه در ژاپن عكس اين موضوع ميباشد«.

 تمامى »وى چى« كاران در چين قديم اهميت بسيارى به اين درجه بنديها داده و ارزش خاصى براى آن قائل بوده‏اند، بطوريكه اگر شخصى درجه خاصى در »وى چى« كسب مى‏نمود حتى بعد از مرگش در بيوگرافى وى ثبت و ضبط مى‏گرديد كه حتى امپراطورها نيز از اين امر مستثنى نبوده‏اند.

 بعنوان مثال؛ امپراطور »گائو« از سسلسله »چى« يك مرد دانشمند و دانائى بوده كه »لى شو« و »كائوشو« را ميدانسته، كه دو استيل هنرى مخصوص به چين بوده كه امپراطور دومين درجه در »وى چى« را نيز داشته است، كه البته اين درجه براى امپراطور مهم نبوده، بلكه منظور ثبت درجات در بيوگرافى پس از مرگ بوده است.

آزمون و مراحل آن

يك فارغ التحصيل ديپلم خود را تنها بعد از قبول شدن در يك امتحان و آزمون طاقت فرسا دريافت مى‏نمود، اين امتحان بنام »مرگ يا زندگى« معروف بود. آن مُهّر شده در يك ساختار ويژه و پيچيده بود كه تنها مى‏توانست از درب جلويى معبد خارج گردد. چنانچه شخص روش خود را جلوى درب انجام ميداد، مواجه مى‏گرديد با يك دسته از دامهاى سيستماتيك كه مجسمه‏هاى جنگى و اختراعات مرگبار بطور خود به خود و مكانيك عمل مى‏كردند، اگر او شيوه تمرينى خود را نزديك درب ترتيب مى‏داد هنوز هم بايك مانع مواجه بود: يك خاكستر سوخته بزرگ. براى بدست آوردن آزادى، او ميبايست بازوهايش را بدور ظرف خاكستر بزرگ مى‏پيچاند و ساعدهايش را با مُهر دو اژدها داغ مى‏زد و اين نوعى احترامات خاص مربوط به راهبان سيولوم بود.

بنابراين او تصميم گرفت در لباسى كاملاً مبدل به سفر در درون سرزمين چين پرداخته تا علوم مبارزه ديگرى را بيابد. كواك به پير مردى برخورد بنام »پاك يوك فونگ« و شخص ديگرى بنام »لى« كه در هنر استفاده از ضربات دست به نقاط حساس معروف و چيره دست بود و اين در حالى بود كه هر دو شخص »پاك يوك، لى« در شيوه دستان باز و فنون مربوط به پنجه ماهر بودند. مرد جوان هدف خود را با آنان در ميان نهاد و پس از پذيرش دو مشت زن و استقبال آنان از تصميم كواك، به معبد سيولوم بازگشته و 72 حركت تكاملى را به 170 حركت مجزا ارتقاء داده و به پنج شيوه اصلى تقسيم نمودند كه عبارت بودند از: ببر، درنا، پلنگ، مار و اژدها پنج شيوه فوق بعدها در شيوه‏اى كامل نوين و بسيار مؤثرتر به پنج فرم مشت زنى سيولوم مشهور و از ارزش به سزايى برخوردار گشت

 سيولوم به لهجه ماندراين معادل شورينچى كمپوى ژاپنيهاست. تاريخ كونگ فوى سيولوم همانند تاريخ خيلى از هنرهاى قديمى و كهن، مبهم و متناقض است، و خيلى از چيزهائيكه امروزه مى‏شنويم جزء افسانه است.  حقيقتاً تنها كسى كه تمامى راز و رمز معبد سيولوم را ميداند، خودش است. يكى از جملات عامه پسند و مورد قبول بسيارى از دست‏اندركاران اينست كه مبدأو سرچشمه معبد سيولوم برمى‏گردد به 1600 سال قبل در ايالت هونان در شمال چين. در حدود سال 520 ميلادى يك راهب هندى بنام تامو براى نشر و گسترش تعاليم بوديسم پا به سرزمين چين گمارد.  تامو و يا بوديدهارما كه در ژاپن به داروماتائيشى معروف است، شخصيت بسيار مهم و مرموزى است كه در حالات مختلف معنوى و مشت زنى اسرارآميزى به سر ميبرد. به گفته‏ائى‏او فرزند شاه سوگاندا بوده، و او يك مرد جنگى بود كه هنر و ابزارآلات رزمى خود را از استاد پيرى دانا بنام »پراجانترا« به ارث برده بود.  

بنابراين او تصميم گرفت در لباسى كاملاً مبدل به سفر در درون سرزمين چين پرداخته تا علوم مبارزه ديگرى را بيابد. كواك به پير مردى برخورد بنام »پاك يوك فونگ« و شخص ديگرى بنام »لى« كه در هنر استفاده از ضربات دست به نقاط حساس معروف و چيره دست بود و اين در حالى بود كه هر دو شخص »پاك يوك، لى« در شيوه دستان باز و فنون مربوط به پنجه ماهر بودند. مرد جوان هدف خود را با آنان در ميان نهاد و پس از پذيرش دو مشت زن و استقبال آنان از تصميم كواك، به معبد سيولوم بازگشته و 72 حركت تكاملى را به 170 حركت مجزا ارتقاء داده و به پنج شيوه اصلى تقسيم نمودند كه عبارت بودند از: ببر، درنا، پلنگ، مار و اژدها پنج شيوه فوق بعدها در شيوه‏اى كامل نوين و بسيار مؤثرتر به پنج فرم مشت زنى سيولوم مشهور و از ارزش به سزايى برخوردار گشت.  يك فارغ التحصيل ديپلم خود را تنها بعد از قبول شدن در يك امتحان و آزمون طاقت فرسا دريافت مى‏نمود، اين امتحان بنام »مرگ يا زندگى« معروف بود. آن مُهّر شده در يك ساختار ويژه و پيچيده بود كه تنها مى‏توانست از درب جلويى معبد خارج گردد. چنانچه شخص روش خود را جلوى درب انجام ميداد، مواجه مى‏گرديد با يك دسته از دامهاى سيستماتيك كه مجسمه‏هاى جنگى و اختراعات مرگبار بطور خود به خود و مكانيك عمل مى‏كردند، اگر او شيوه تمرينى خود را نزديك درب ترتيب مى‏داد هنوز هم بايك مانع مواجه بود: يك خاكستر سوخته بزرگ. براى بدست آوردن آزادى، او ميبايست بازوهايش را بدور ظرف خاكستر بزرگ مى‏پيچاند و ساعدهايش را با مُهر دو اژدها داغ مى‏زد و اين نوعى احترامات خاص مربوط به راهبان سيولوم بود.  هنر كونگ فو تفكر مى‏شد فقط به شكل شايسته علوم دريافت شده براى مدت بسيارى رازهاى آن درون معبد سيولوم مراقبت و محافظت مى‏گرديد. در طول قرن 17 وقتى چين توسط سلسله چينگ تسخير گرديد، بسيارى از مأمورين و محافظين سلسله بزرگ مينگ در معبد سيولوم پناه گرفتند، آنها طراحى يك نقشه بزرگى را براى شورش بر عليه سلسله چينگ پى‏ريزى مى‏نمودند. وقتى معبد توسط نيروهاى سلسله چينگ مورد تاخت و تاز قرار گرفت، مشت زنها توانستند از حمله آنها در امان مانده و جان سالم بدر برند و اين دوره‏اى بود كه رازهاى كونگ فو به جهان خارج عرضه شد.  با اينحال راهى وجود ندارد كه بدانيم امروزه بطور دقيق چند سيستم از كونگ فو وجود دارد ولى هر چه هست خيلى از شيوه‏هائى كه امروزه شناخته شده بر مى‏گردد به فنون مرگبار 5 شيوه مشت زنى كه توسعه يافته بود توسط »لى، فونگ و يوآن«.

به گفته‏ائى‏او فرزند شاه سوگاندا بوده، و او يك مرد جنگى بود كه هنر و ابزارآلات رزمى خود را از استاد پيرى دانا بنام »پراجانترا« به ارث برده بود.  تامو وقتى وارد معبد سيولوم شد، متوجه ضعف و لاغرى راهب‏ها گرديد، راهبان معبد سيولوم فاقد هوشيارى لازم در هنگام تفكر بودند، تامو براى پرورش بدن و فكر »تن و روان« آنها جهت تمرينات تفكرى، 18 تمرين سرى را به آنان عرضه نمود. هجده دست لوهان همانند آن چيزيست كه امروزه شناخته شده و بسيارى از هنرهاى رزمى جهان، بر گرفته شده از اين شيوه مشت زنى سيولوم است.  همچنان گفته مى‏شود كه تامو فلسفه چان يا ذن را به معبد سيولوم ارزانى داشت. عده‏اى از مورخين معتقدند قبل از ورود تامو، عده‏اى از راهبين شيوه‏اى خاص از دفاع شخصى را تمرين مى‏كردند و از اين روش جهت حفاظت و مقابله با راهزنهائى كه به معبد سيولوم حمله ور مى‏شدند، استفاده مى‏نمودند.  بسيارى از مورخين معتقدند پيشرفت بزرگى كه در ميانه قرن 16 رخ داد، مديون شخصى ثروتمند بنام كواك يوآن، كه جوانى علاقه‏مند به هنرهاى رزمى بود، وارد معبد سيولوم گرديد و هجده لوهان تامو را به 72 حركت ارتقاء بخشيد، كواك يوآن يك متخصص تمام عيار در شيوه مشت زنى و استفاده از سلاحهاى موجود در آن زمان بود.  كواك يوآن احساس نمود كه هنرهاى رزمى و مبارزات مربوط به سيولوم هنوز ظرفيت گسترش و تكامل داشته و پتانسيل آن هنوز هم به انتها نرسيده است.

پنج شيوه مشت زنى كونگ فو

 بسيارى از شيوه‏هاى كونگ فو كه امروزه تمرين و تدريس ميگردداز معبد سيولوم يا شائولين سر چشمه گرفته شده است.

 سيولوم به لهجه ماندراين معادل شورينچى كمپوى ژاپنيهاست. تاريخ كونگ فوى سيولوم همانند تاريخ خيلى از هنرهاى قديمى و كهن، مبهم و متناقض است، و خيلى از چيزهائيكه امروزه مى‏شنويم و يا مي خوانيم جزء افسانه هاست .   حقيقتاً تنها كسى كه تمامى راز و رمز معبد سيولوم را ميداند، خودش است. يكى از جملات عامه پسند و مورد قبول بسيارى از دست‏اندركاران اينست كه مبدأو سرچشمه معبد سيولوم برمى‏گردد به 1600 سال قبل در ايالت هونان در شمال چين. در حدود سال 520 ميلادى يك راهب هندى بنام تامو براى نشر و گسترش تعاليم بوديسم پا به سرزمين چين گمارد.  تامو و يا بوديدهارما كه در ژاپن به داروماتائيشى معروف است، شخصيت بسيار مهم و مرموزى است كه در حالات مختلف معنوى و مشت زنى اسرارآميزى به سر ميبرد.

ارتباطات تجاري يكي از راههاي انتقال اين هنر از منطقه اي به منطقه ديگر بوده است , مبلغان مذهبي در واقع ديپلماتهاي فرهنگي , سياسي زمان خود بوده اند . راهبان در طول جاده هاي ابريشم سفر ميكردند و در حالي كه  بعنوان ديپلمات سفارتهاي خارجي را به شكل صومعه و معبد بنا ميكردند , صومعه ها و معابد بصورت مراكز انتقال آثار فرهنگي درآمد  . يكي از اين راهبان , بوديدهارما يا راهب تامو بود كه بنابر رويات به جا مانده بوسيله قايق به نانكينگ رسيد و از اين نقطه بود كه پس از ملاقات با امپراطور به معبد شائولين رفته و در آنجا سكني گزيد و در آنجا بود كه دهيانا ( چن / ذن ) را پايه گذاري نمود , تمريناتي را كه گفته ميشود كه هنرهاي رزمي جديد بر اساس آن بنا نهاده شده است را آموزش داد .

موسس بوكس معبد شائولين و چان فرد اسرار آميزي بود و گرچه زندگينامه بسياري از راهبان معاصرش نوشته شده است , اما از بوديدهارما كه مهمتر از آنهاست چيزي نوشته نشده است . تنها اثر بجا مانده اي را كه ميتوان به آن اشاره نمود يك جمله است : او يك (( هون )) از پادشاهان ايران است , و از آنجا كه تمامي يادداشتها و دست نوشته هاي معبد شائولين در سال 1928 طعمه حريق گرديد بعيد به نظر ميرسد كه بتوان اسناد و مدارك بيشتري بدست آورد . قبل از ورود تامو,  دست اندركاران رزمي سرزمين چين  ابتدا به منظور جنگ و ستيز پرورش ميافتند و از حكومت بر موجودات ضعيفتر لذت مي بردند . تامو با پايه گذاري قوانين (( ووته )) به آنها آموخت كه هنرهاي رزمي به منظور گسترش جنبه هاي روحي و دستيابي به سلامت بشر بوده و قصد جنگ و ستيز ندارد . او يك سري تمرينات را بنا بر حركات پنج حيوان به ثبت رساند كه عبارت بودند از : درنا , مار , ببر , پلنگ و اژدها . در واقع از اين تاريخ به بعد دانش رزم دانش ارتقا و تلفيق تن و روان بود .

تعاليم اساتيد توانای عهد کهن اين ادعا را به اثبات ميرساند :

من شنيده ام او به خوبي مي داند چطور به زندگي خويش  ادامه دهد . بنابراين زماني كه مسافرت ميكند به كرگدن يا پلنگ بر نمي خورد و زماني كه وارد ميدان ميشود از حمله سلاحها در امان مي ماند . كرگدنها نمي توانند محلي براي ورود شاخهاي خود بيابند , پلنگها نمي توانند محلي براي قرار دادن پنجه هاي خود بيابند و سلاحها نيز نمي توانند نشستگاهي براي تيغهاي خود بيابند , چرا چنين حادثه اي روي ميدهد ؟

زيرا كه او در ماوراْ منطقه مرگ ايستاده است .

تاريخچه پيدايش هنرهاي رزمي

انسان از بدو تولد اجبارا در پي ابداع شيوه هاي حفاظتي  جهت دستيابي به شكار و تسلط بر طبيعت براي بقا خود بوده , اين امر چنان با هستي او عجين گشته كه حتي امروزه نيز بخش اعظم درآمدهاي يك كشور صرف مسائل حفاظتي و دستيابي به سلاحهاي نوين و سري ميشود  . اين روش امروزه به شكلهاي جديد تر و علمي تري مورد بررسي است ولي با تمام اين پيشرفتهاي علمي , انسان روش رزم گذشته فيزيكي را فراموش ننموده و اين امر بيانگر اينست كه او بخود بيش از ساخته هاي دستش اعتماد و اطمينان دارد .

امروزه در تمام كشورها هنرهاي رزمي جايگاه ويژه اي داشته و به عنوان ورزش جهت دستيابي به سلامتي تمرين و به آن ممارست مي ورزند  , در حاليكه اين حركات در  ساليان گذشته نه چندان دور جزْ اسرار نظامي هر كشور يا قبيله و قوم محسوب مي شد و بيگانگان حق دستيابي به اين اسرار را نداشتند  . هنرهاي رزمي در قبايل و دهكده هاي آن زمان تمرين مي شد و مردان جنگجو بدون آنكه كلاسي همانند كلاسهاي فعلي تشكيل دهند كودكان را تعليم ميدادند كه اين تعاليم دو جنبه را در بر داشت :

اولي جنبه فيزيكي بود كه رهروان شيوه و فرمولهاي رزم ( فنون ) را فرا ميگرفتند .

بخش تعاليم دروني بود كه به ارتقا روح پرداخته و  نيروهاي نهفته در وجود انسان را به كمك نيروهاي بروني تن مياورد .

تلفيق اين تعاليم و بيداري نيروهاي تن و روان ( جسم و روح ) موجودي را پرورش ميداد كه مسئله به نيروهاي دروني و بيروني بود , در حقيقت اين انسان عاليترين و لطيف تر ين شكل تكامل بود . كساني كه به اين شيوه تعليم مي ديدند  به روشن بيني محض رسيده و ادراك خارجي آنان بعنوان حاكم و تصميم گيرنده براي تن عمل مي نمود  . در اين شيوه تعاليم رهروان فرا ميگرفتند كه حال را به گذشته تبديل نكنند و يا حال را در افكاري براي آينده هدر ندهند اين شيوه تعاليم در فرهنگهاي گوناگون و مختلف ولي با يك شكل خاص و عمومي ترويج ميگرديد , در فرهنگ ايران اشاره به اين حالت بسيار واضح و روشن و پر مايه است , سعد الد ين شبستري در مثنوي گلشن راز چنين ميفرمايد

گذشته به دور دستها گريخته است

ماهها و سالهاي آينده با ما نيستند

سهم ما , فقط لحظه كوچك حال است

 و خيام نيز اشاره ظريفي به روشهاي تعاليم گذشتگانمان دارد :

از دي كه گذشت هيچ از او ياد مكن                   فردا كه نيامده است فرياد مكن

بر نآمده و گذشته بنياد مكن                           حالي خوش باش , عمر بر باد مكن

اين فرهنگ در قاره هند بين جوكي ها , چين , ژاپن , كشورهاي  مختلف آسيا  و حتي در  كل در بين سرخ پوستان و سياهان قاره افريقا و سفيد پوستان , زرد پوستان رواج داشته و مجموعه اين فرهنگها با اين تعاليم  جنگجويان دانا و توانائي بوده اند .